مهسا حجازی «شیرین» سریال تاسیان: پدرم اسمم را در شناسنامه فراموش کرد

مهسا حجازی با انتشار تصویری از صفحه اول شناسنامه اش نوشت:

دیشب خواب می دیدم شناسنامه ام را از کتابخانه ای که خیلی بزرگتر از کتابخانه ی خودم است بیرون می کشم. شبیه به کتاب نفیسی است که بین هر برگش کاغذی روغنی است تا در تاریخ زندگی ام آسیبی به اسم ها و کدها و شناسه هایم نرسد. با دقت ورق می زدم و اسمم را پیدا نمی کردم. میان ورق زدن هایم، شناسنامه هزار صفحه می شد. انگار که یک نفر نباشم. صبح زود با اضطراب از خواب بیدار شدم و گفتم نکند شناسنامه ام را گم کرده باشم. باید شناسنامه را از نزدیک می دیدم تا باور کنم که مهسا هستم، که مهسا هنوز هست. صفحه ی اول شناسنامه را که دیدم نفسی عمیق از روی آسوده خاطر بودن کشیدم. چشم دوختم به نام ها. بابا را تصور کردم که با تن رنجور از کار زیادش به سمت ثبت احوال می رود. یک بار دیگر دختر دار شده است، اما کار و بارش جور نیست. نگران است که نکند از پس زندگی برنیاید. نگران است. بابا نگران است. همیشه نگران بوده. در ثبت احوال که نامم را می پرسند تازه به خاطر می آورد که نام را فراموش کرده است. برای لحظه ای یاد مادرش می افتد. دلتنگ می شود. خاطره اش از مادر خیلی گنگ است اما از لحظه ای که چشمش به چشم هایم افتاده، اطمینان داشت این چشم ها را یک بار دیگر در زندگی اش دیده است. «دیده است» یعنی فعلی که در گذشته اتفاق افتاده و تمام شده. اینجای ماجراست که زیباست. چشم ها. اینکه چگونه مهسا می شوم اهمیتی ندارد. کارمند ثبت احوالِ ناخوش من و پدر با دقتی مثال زدنی نامم را می نویسد. زیباترین میم و ه و سین و الف را کنار هم می چیند. انگار که باید همین یک نام را در زندگی اش ثبت کند