بیمه دانا چگونه ۳.۵ همت زیان ساخت؟

صورت‌های مالی بیمه دانا از یک کارنامه سنگین و نگران‌کننده در سال ۱۴۰۴ حکایت دارد؛ ۳ هزار و ۵۵۱ میلیارد تومان زیان خالص برای شرکتی که یکی از بازیگران بزرگ صنعت بیمه کشور محسوب می‌شود.

به گزارش خبرنگار اقتصاد ازاد،حالا سؤال فقط این نیست که بیمه دانا چرا زیان‌ده شده است؛ سؤال مهم‌تر این است که در دوره مدیریت ابوالفضل اقادادی، چه تصمیماتی شرکت را به این نقطه رسانده است؟

یکی از مهم‌ترین نقاط قابل تأمل، تغییر شدید ترکیب پرتفوی داناست. سهم بیمه درمان از کل پرتفوی شرکت که در سال ۱۴۰۰ حدود ۲۳.۳ درصد بود، در سال ۱۴۰۴ به ۵۹.۲ درصد رسیده است؛ یعنی طی چند سال، وزن یک رشته پرریسک در سبد بیمه‌ای شرکت بیش از دو برابر شده است.

این در حالی است که سهم بیمه درمان در کل صنعت حدود ۳۹ درصد است. به عبارت دیگر، دانا با فاصله‌ای قابل توجه، تمرکز بیشتری نسبت به میانگین صنعت روی این رشته پیدا کرده است.

نسخه مدیریتی اقادادی؛ رشد پرتفوی به قیمت افزایش ریسک؟

این اعداد یک پرسش جدی را متوجه مدیریت بیمه دانا و شخص مدیرعامل می‌کند:

استراتژی ابوالفضل اقادادی برای مدیریت پرتفوی شرکت چه بوده است؟

اگر افزایش سهم درمان بخشی از برنامه مدیریتی بوده، آیا ریسک‌های این تصمیم به‌درستی محاسبه شده بود؟ آیا نرخ‌گذاری، کنترل خسارت، ذخیره‌گیری و مدیریت ریسک متناسب با این افزایش تمرکز انجام شده است؟

و اگر چنین ارزیابی‌هایی انجام شده، چرا خروجی نهایی شرکت به ثبت ۳.۵۵۱ همت زیان خالص منتهی شده است؟

مسئله اینجاست که بزرگ‌تر شدن پرتفوی به‌تنهایی نشانه موفقیت یک شرکت بیمه نیست. آنچه اهمیت دارد کیفیت پرتفوی و سودآوری حاصل از آن است. اگر افزایش حق‌بیمه با افزایش ریسک و خسارت همراه شود، رشد فروش نه‌تنها دستاورد محسوب نمی‌شود، بلکه می‌تواند فشار بیشتری بر صورت‌های مالی شرکت وارد کند.

فاصله با میانگین صنعت؛ زنگ خطر جدی

وقتی سهم درمان در پرتفوی دانا به ۵۹.۲ درصد رسیده، در حالی که میانگین صنعت حدود ۳۹ درصد است، دیگر نمی‌توان از یک ترکیب معمولی صحبت کرد.

داده‌های بیمه مرکزی نیز نشان می‌دهد دانا با این سهم، در سال گذشته دومین شرکت صنعت بیمه از نظر سهم بالای درمان در پرتفوی خود بوده است.

این تمرکز بالا، در کنار زیان ۳.۵۵۱ همتی، ضرورت بررسی عملکرد مدیریتی شرکت را جدی‌تر می‌کند.

اقادادی باید درباره این اعداد پاسخ بدهد

اکنون پرسش‌های مشخصی پیش روی مدیرعامل بیمه داناست:

چرا سهم درمان در دوره مدیریتی او تا این اندازه افزایش یافته است؟

چه ارزیابی‌ای از ریسک این تمرکز انجام شده بود؟

آیا رشد پرتفوی با سودآوری واقعی همراه بوده یا صرفاً حجم عملیات افزایش یافته است؟

چه اقداماتی برای متنوع‌سازی پرتفوی و کاهش وابستگی به درمان انجام شده است؟

و در نهایت، مسئولیت مدیریتی زیان ۳.۵۵۱ هزار میلیارد تومانی بر عهده چه کسانی است؟

نمی‌توان هر زیان شرکت بیمه را صرفاً به یک تصمیم یا یک مدیر نسبت داد؛ اما وقتی در یک دوره مدیریتی، ترکیب پرتفوی به شکل چشمگیری به سمت یک رشته پرریسک حرکت می‌کند و همزمان شرکت با زیان سنگین مواجه می‌شود، عملکرد مدیریت ارشد طبیعتاً باید زیر ذره‌بین قرار گیرد.

ابوالفضل اقادادی حالا با یک آزمون جدی مواجه است: توضیح دهد استراتژی او برای اداره دانا چه بوده، چرا تمرکز شرکت بر درمان تا این حد افزایش یافته و مهم‌تر از همه، برنامه مدیریت برای جبران این زیان و اصلاح ساختار پرتفوی چیست.

۳.۵۵۱ همت زیان، فقط یک عدد در صورت مالی نیست؛ کارنامه‌ای است که مدیران بیمه دانا باید درباره دلایل شکل‌گیری آن به سهامداران و ذی‌نفعان پاسخ دهند.